Jesteś na stronie: Wystawa „O pożytkach z gliny płynących”
Główna treść strony

Spichlerz ze Starej Gąsówki z ok. 1880 r.

Spichlerz służył przede wszystkim do przechowywania zboża w przyziemiu, w sąsiekach i dużej skrzyni. Wnętrze budynku zostało przystosowane do celów ekspozycyjnych. Obecnie znajduje się tu wystawa O pożytkach z gliny płynących.

1
Buńka, 1961r.
Buńka, 1961r.
Buńka, 1961r.
Nr inw. MB/E/1212 (Czarna Wieś Kościelna), autor Antoni Kraszewski. Naczynie flaszowate jednouszne, o kulistym kształcie, z bardzo krótką i wąską szyjką, toczone na szybkoobrotowym kole garncarskim. Swój piękny, grafitowy kolor zawdzięcza sposobowi wypalania - bez dostępu powietrza. Naczynie było używane do przechowywania oleju i nafty, do noszenia wody na pole i przechowywania drobnych nasion.
2
Łachańka, przed 1939 r.
Łachańka, przed 1939 r.
Łachańka, przed 1939 r.
Nr inw. MB/E/875 (Studziany Las). Naczynie gliniane w formie owalnej misy, wykonane prymitywną techniką ręczną, wałeczkowo-spiralną i wygładzone na wolnoobrotowym kole sponowym. Takie naczynia wypalano w piecu chlebowym Były używane w wiejskim gospodarstwie domowym do pieczenia ciasta.

Wystawa "O pożytkach z gliny płynących"

Ciekawostki

Pierwsze naczynia gliniane pojawiły się około X wieku p.n.e. w Azji (obszar dawnej Persji, Chin i Japonii) oraz w Afryce.

Pierwsze naczynia gliniane lepiono ręcznie.

Naczynia gliniane początkowo wypalane były w ogniskach w temp. 600 – 700 stopni Celsjusza. Z czasem zaczęto budować piece garncarskie.

Pierwsze koła garncarskie pojawiły się około 4000 lat p.n.e. na południu Mezopotamii.

W XVI w. pracownie garncarskie były bardzo popularne. Prawie we wszystkich miastach Rzeczypospolitej istniało ich po kilka.
Dofinansowane ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu