Dłonie trzymające palmę wielkanocną z bibułki w kolorach czerwonym, zielonym, żółtym i brązowym. PALMOWA SOBOTA Przedświąteczne, rodzinne warsztaty w Podlaskim Muzeum Kultury Ludowej zawsze  cieszą się ogromnym powodzeniem. W tym roku, mimo pandemii, też postanowiliśmy je zorganizować, oczywiście w ścisłym reżimie sanitarnym, w małych grupach. W sobotę  (13 marca) będziemy wspólnie przygotowywać palmy wielkanocne. Przydadzą się już niedługo. Niedziela Palmowa wypada w tym roku 28 marca.

Palmy święcone w kościołach w ostatnią Niedzielę Wielkiego Postu mają bogatą symbolikę. Oznaczają mękę Chrystusa ale też jego triumf i chwałę. Są pamiątką uroczystego wjazdu Chrystusa do Jerozolimy tydzień przed zmartwychwstaniem. „Nazajutrz wielki tłum, który przybył na święto, usłyszawszy, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wziął gałązki palmowe i wybiegł Mu naprzeciw” – czytamy w Ewangelii według św. Jana.
W Polsce palmy święci się od średniowiecza. Od wieków funkcjonują też w tradycji ludowej, która nadała im własne, magiczne znaczenie. Ludzie wierzyli, że poświęcona palma pomoże im chronić dom i uprawy przed niszczycielskimi siłami przyrody. Wkładali ją za święty obraz albo stawiali w oknie podczas burzy. Po przyjściu z kościoła w Niedzielę Palmową członkowie rodziny uderzali się wzajemnie palmami, co miało uderzanemu zapewnić zdrowie i dobrobyt, dziewczętom – dodać urody. Bito palmami również zwierzęta wyganiane na pierwszy wiosenny wypas dla zapewnienia im dobrego chowu.
Dawniej palmy powstawały najczęściej z wierzbowych gałązek „Już w okresie międzywojennym palmy z gałązek wierzby przystrajano kolorowymi wstążkami oraz roślinami takimi jak: barwinek, borówka, czy widłak. Zdarzało się, że do wykonania palmy zamiast wierzby używano gałązek porzeczki lub maliny, które wcześniej przynoszono do domu i wkładano do dzbanka z wodą, aby wypuściły pąki.” – pisze w swojej książce „Rok obrzędowy na Podlasiu” dr Artur Gaweł. Wykonaniem palm zajmowały się przede wszystkim kobiety.
Dziś większość z nas kupuje gotowe palmy. Są dziełem osób, które wyspecjalizowały się w tej dziedzinie twórczości, dlatego w sprzedaży, szczególnie na przedświątecznych jarmarkach  możemy spotkać i podziwiać prawdziwe dzieła sztuki. Twórcy pracują nad nimi często przez cały rok.
Palmy różnią się od siebie w zależności od miejsca z którego pochodzą. W Podlaskiem najpopularniejsze są dziś palmy kurpiowskie i wileńskie. Te pierwsze powstają z zielonych roślin i kwiatów z bibuły, czasem wyłącznie z bibuły. Elementy zielone to borówka, bukszpan albo jałowiec. Kwiaty z bibuły, których w zależności od długości palmy trzeba wykonać od kilkunastu do kilkudziesięciu, są różnobarwne, a  kolory nie są przypadkowe. Zieleń to symbol nadziei, fiolet – oczekiwania na dobro, czerwień –miłości.
Zwyczaj wykonywania palm jest wciąż żywy w miejscowości Łyse na Kurpiach, gdzie rokrocznie w Niedzielę Palmową odbywa się konkurs na najpiękniejszą. Podczas procesji można tam oglądać palmy nawet kilkumetrowe.
Wileńskie palmy są zupełnie inne. Powstają z suszonych roślin, kłosów zbóż, kwiatów polnych i ogrodowych które zbiera się o różnych porach roku.  Palmy wije się na drewnianych patykach wykorzystując takie rośliny jak  suchotnik, krwawnik, dziurawiec, tymotka, chmiel, kocanka piaskowa. W palmie wileńskiej wykorzystuje się też kłosy zboża i owsa, a wierzchołek tworzy jedenaście gatunków traw.
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej przed każdą Wielkanocą organizuje warsztaty wykonywania palm. Wyjątkiem był ubiegły rok, ponieważ przedświąteczne tygodnie spędziliśmy w lockdownie. W tym roku zajęcia będą się odbywać w małych, sześcioosobowych grupach, dlatego trzeba wcześniej zadzwonić i zapisać się na konkretna godzinę (nr tel.: 509 336 816). Początek zajęć 13 marca o godzinie  10.00, 11.30, 13.00 i 14.30.
Zapraszamy również w niedzielę (14 marca) na zajęcia, podczas których pokażemy między innymi, jak wykonać pisankę metodą batiku szpilkowego. Zasady zapisywania się i godziny zajęć – te same.